René Oerlemans in het zonnetje: hij leidde pupillen naar 25 EK- en WK-medailles. 'En ik ga door zolang ik het leuk vind'

In dit artikel:

René Oerlemans, trainer van karatevereniging Kenamju uit Haarlem, wordt woensdagavond geëerd vanwege zijn indrukwekkende staat van dienst: hij heeft maar liefst 25 karateka’s begeleid naar medailles op Europese en wereldkampioenschappen. Onder andere de Haarlemse wethouder van Sport, Eva de Raadt, en oud-topsporters Cor en Elco van der Geest zijn aanwezig bij een aan Oerlemans gewijde training, samen met vele (voormalige) leerlingen.

Hoewel Oerlemans zelf nooit tot de absolute wereldtop als karateka behoorde, excelleert hij als coach. Zijn meest recente succes is Sebastiaan van Teeffelen, die in februari op het Europees kampioenschap brons behaalde en daarmee de 25e leerling werd die op internationaal niveau het erepodium betrad. Terugkijkend beschouwt de 66-jarige Oerlemans vooral de overwinningen van karateka’s Stuart Kemp en Daniel Sabanovic – laatstgenoemde werd in 2000 wereldkampioen en is tot op heden de laatste Nederlander met deze titel.

Een dieptepunt in Oerlemans’ loopbaan was het missen van de Olympische Spelen in Tokio 2021, toen karate voor het eerst deel uitmaakte van het programma. Zwaargewicht Tyron Lardy, succesvol op wereld- en Europees niveau, leek zich te hebben geplaatst, maar een protest van zijn Canadese tegenstander leidde tot een controversiële herbeslissing tijdens het kwalificatietoernooi in Parijs. Ondanks dat scheidsrechters en video duidelijk Lardy als winnaar aanwezen, werd deze beslissing ten onrechte teruggedraaid, waardoor Lardy uiteindelijk werd uitgesloten. Oerlemans beschouwt deze situatie nog altijd als onrechtvaardig en zag zijn beroep bij het internationaal sporttribunaal CAS onbeantwoord.

Oerlemans heeft een duidelijke voorkeur voor kumite, het directe gevecht tussen karateka’s, boven kata, de stijlvorm waarbij technieken worden beoordeeld. Ondanks zijn indrukwekkende resultaten is karate in Nederland een kleine sport met weinig financiële steun. Topsporters moeten vaak zelf bijdragen aan hun deelnamekosten, wat leidt tot een lastig dilemma tussen sport en maatschappelijke carrière. Oerlemans combineerde zijn trainerswerk jarenlang met banen als financieel medewerker.

Ondanks fysieke klachten zoals twee kapotte knieën blijft Oerlemans gepassioneerd en toegewijd aan karate: hij traint zijn pupillen met volle overgave en zet zich in zolang hij er plezier in heeft. Zijn nalatenschap als coach heeft de Nederlandse karatewereld aanzienlijk verrijkt, ook al blijft de sport ondergefinancierd en relatief onbekend in Nederland.